...دل نوشته

نوروز 86 بر شما مبارک...

payizannn — Tue, 20 Mar 2007 20:35:18 GMT

بيا تا نگاهت را پاسخي براي فردا باشم...

payizannn — Sun, 24 Sep 2006 09:34:18 GMT

به نام خدا

بيا تا نگاهت را پاسخي براي فردا باشم. بيا تا اشک هايم را پاک کنم

ولبخند زنان زندگي را جشن بگيرم.بيا تا عسل چشمانت را به تبسم هاي

شيرين آسمان مهمان کنم

بيا تا آسمان ابري و تاريک زندگيم رابه يادت

نوراني کنم. بيا تا نگاههاي پرساي ديگران را با آري پاسخ دهم

و جوابي باشم به تمام نامهرباني هاي دنيا.بيا تا سوگند پربهايي

را با هم ببنديم و به ان پايبند باشيم.بيا تا نسبت به هم وفاداري کنيم

و به خاطر عشق غرور ها را در صندوقچه ي مادر بزرگ پنهان کنيم

.بيا تا چشمه ي زلال محبت را لبريز از صفا کنيم و صميميت را

در ميان واژه هابزرگ بنويسيم.بيا تا از اشتباهات هم بگذريم و

چشم بپوشيم از خطاهاي هم.بيا تا با آسودگي تمام درهاي انتظار

را ببنديم و چراهاي ديگران را بي پاسخ رها کنيم و همانند

دو کبوتر عاشق به سوي هم پرواز کنيم.

لحظه ها می گذرند "

payizannn — Mon, 11 Sep 2006 04:31:18 GMT

لحظه ها می گذرند



همه بی حاصل و پوچ



همه در حسرت و تنهايی و غم



من و تو من و تو دور از هم!!!!!

مانده در فاصله ی عشق و غرور



آه افسوس که دگر نيست اميد

نيست امّيد بدان ساحل دور



حال ای دلبر ناز باز من روی نياز به تو ميگردانم

باز در اوج عطش تو بده بارانم



اي که در نام گلت شبنم مهر و سعادت جاری است



                     من تو را می خواهم



                                            من تو را می خوانم

خيلي وقته ديگه بارون نزده

رنگ عشق به اين خيابون نزده

خيلي وقته ابري پرپر نشده

دل آسمون سبکتر نشده

مه سرد رو تن پنجره ها

مثل بغض توي سينه ي منه

ابر چشمام پراشکه اي خدا

وقتشه دوباره بارون بزنه

خيلي وقته که دلم براي تو تنگ شده

قلبم از دوري تو بد جوري دلتنگ شده

بعد تو هيچ چيزي دوست داشتني نيست

کوه غصه از دلم رفتني نيست

حرف عشق تو رو من با کي بگم

همه حرفا که آخه گفتني نيست

حس تو ,نبض تو, دست تو خاطره شد

عشق تو ياد تو اسم تو خاطره شد

مثل يه قصه زيبا مثل يه خواب کوتاه

من اسمتو گذاشتم قشنگترين اشتباه

بي تو هر لحظه ي من شکسته بي صدا بود

اين خنده ها دروغه بي تو شادي کجا بود؟

حس نوازش تو هنوز رو پوست منه

گرمي خوب دستات منو آتيش ميزنه

روزاي شادي و عشق حيف که چه زود ميگذره

از قصه ي من تو چي مونده جز خاطره

يه قاب عکس خالي زير غبار هميشه

يه پنجره که هرگز به جايي باز نميشه

رفتي تو از زندگيم انگار که يک خواب بودي

تو لحظه هاي عمرم افسوس که کمياب بودي

مي دونستم از اول اين رسم زندگي نيست

خوشبختي ها زود گذر هرگز هميشگي نيست

به دنبال يه رويا که دست نيافتني بود

مي دونستم از اول قلبم شکستني بود

حس تو ,نبض تو, دست تو خاطره شد

عشق تو ياد تو اسم تو خاطره شد

مثل يه قصه زيبا مثل يه خواب کوتاه

من اسمتو گذاشتم قشنگترين اشتباه

تو كه بارونو نو نديدي

گل ابرا رو نچيدي

گله از خيسي جاده هاي غربت ميکني

تو که خوابي تو که بيدار

تو که مستي تو که هشيار

لحظه هاي شبو با ستاره قسمت ميکني

منو بشناس که هميشه

نقش غصم روي شيشه

من خشکيده درخت توي بطن باغ و بيشه

جاده هاي بي سوار و سال گنگ بي بهارو

تو نديدي به پشيزي نگرفتي دل ما رو

لحظه هاي تلخ غربت هفته هاي بي مروت

تو نبودي که ببيني شب تار انتظارو

همه قصه هام تو هستي

لحظه لحظه هام تو هستي

تو خيالم توي خوابم

پا به پام بازم تو هستي

payizannn — Tue, 05 Sep 2006 05:58:32 GMT

با تو در کوچه باغ خاطرات، پاييز را زمزمه می کنم و به

دنبال دل گمشده ام می گردم که شايد آن را در پيچ و

خم حادثه ها گم کرده ام و شايد هم زير گام های سرد

زمان شکسته باشد، ولی هر چه هست می توان حقيقت

را از چشم های تو فهميد...

ما می توانیم ، بی تو من ...

payizannn — Mon, 14 Aug 2006 05:37:18 GMT

ما می توانیم

مي توانيم با هم باشيم . با هم و در درون هم بدون هم ولي به ياد هم.

مي توانيم به عشق کلبه اي بسازيم به رنگ آبي آسمان و آبي ز لا ل دريا.

مي توانيم به ميهماني دوستي ها و محبت ها د عوت شويم و خوش

باشيم . مي توانيم يکرنگ باشيم و از هر چه دورنگي است دوري کنيم.

ميتوانيم پرده از رازهاي زيباي جهان برداريم.

مي توانيم پشت پنجره ي غم ها و غصه هاي هم بنشينيم و براي هم قصه

ي ملکه ي قصر ماتم را باز گوييم . مي توانيم ساده باشيم و بشتابيم به

سمت امواج نوراني خورشيد. مي توانيم کتابي نگشوده باشيم به روي آنان

که گم کرده اند اسم و رسم خود را.

مي توانيم شکوفه باشيم و نشکفيم ميتونيم ابر باشيم و نباريم. ميتوانيم به

روي هم لبخند بزنيم و پل هاي غصه را پشت سر خود خراب کنيم . مي توانيم

شاد باشيم و شادي کنيم . مي توانيم عاشق باشيم و عاشقي کنيم. ما مي

توانيم. به شرطي که بخواهيم و بدانيم که : خواستن توانستن است.

بی تو من

بي تو من زنده نمانم

بي تو طوفان زده ي دشت جنونم

افتاده به خونم

تو چه سان مي گذري غافل از اندوه درونم

بي من از شهر سفر کردي و رفتي

بي من از کوچه گذر کردي و رفتي

قطره اي اشک درخشيد به چشمان سياهم

تا خم کوچه به دنبال تو لغز يد نگاهم

تو نديدي !!!!!

چون در خانه ببستم دگر از پاي نشستم

گوييا ز لز له آمد گوييا خانه فرو ريخت

بي تو من در همه ي شهر غريبم

بي تو کس نشنود از اين دل بشکسته صدايي

بر نخيزد دگر از مرغک پر بسته ندايي

تو همه بود و نبودي

تو همه شعر و سرودي چه گريز ي ز بر من

که ز کويت نگريزم

من و يک لحظه جدايي نتوانم نتوانم

بي تو من زنده نمانم

تقدیم به تو ...

payizannn — Sat, 12 Aug 2006 09:55:18 GMT

تقديم به تو :

فرياد بی صدای مرا بشنو صدای قلب پر آشوبم را بشنو. دل عاشقم را باور کن و با من

باش. در درونم باش و به يادم باش. ای همه بودنم بی تو آفتاب زندگی برايم گرفته

است و اين گرفتگی پايان می يابد اگر بيايی.ای همه هستيم بی تو توان به پا خواستنم

نيست بی تو يارای سخن گفتنم نيست. بی تو روحم در قفس تن ميرود تا انتهای مرگ

تا انتهای خط سياهی و تا انتهای يک سکوت ابدی.بي تو نگاههايم سرد است و منتظر

گرمای مطبوع ديدار توست. نگاههای سردم را باور کن. بگذار گرمای وجودت وجودم را

گرم کند و نگاههايم نگاههای عاشقانه اي شوند به روی تو به روی زندگی و به روی بودن

در کنار تو. بگذار خزان عمرم با امدنت بوی حيات را حس کند وجانی دوباره بيابد.بيا و

تنهاييم را ببين و باور کن.بيا و دلتنگی شبهايم را ببين و برايم قصه روزهای خوش با هم

بودن را بازگو کن. بيا تا به پا خيزم و عاشق تر از پيش با دلی پر اميد به پيشوازت بشتابم

و روح اسيرم را پرواز دهم تا اوج ابر ها تا اوج خورشيد گرفته زندگی و تا انتهای خط سبز

زندگی ...

نویسنده سمیه

پاییز...

payizannn — Wed, 09 Aug 2006 11:10:18 GMT

به نا م خدا

سلا م دوستا ن عز يز من

می شناسمت با تمام وجود ا حسا ست می کنم چرا که در قلب

منی.

چندی بود که قلم با بیگانه گشته بود و تو واسطه ای گشتی

برای آشتی من و قلمم.

اینک روحم و دستانم به یاری قلمم شتافته اند تا از تو وبرای

تو بنویسند تا محبت تو را بدینگونه پاسخ دهند.

بشنو و نگاه مهربانت را به چشمانم بدوز و بخوان معنای

دلدادگی و عشق را در پس مردمک های غبار گرفته ی

چشمانم.

چشم ها دروغ نمی گویند باورم کن که مسافرم. کفشهایت را

به پا کن و بشتاب که می خواهم در سفر به سرزمین

مهربانی ها همراهم باشی و آهنگ دلنوازی شوی برای شعر

تازه سروده ی زندگیم.

نویسنده سمیه