تبليغاتX
...دل نوشته
...دل نوشته
دوشنبه بیستم شهریور 1385
لحظه ها می گذرند "

 ...!

 

 

لحظه ها می گذرند

         

همه بی حاصل و پوچ    

                        

همه در حسرت و تنهايی و غم

                             

من و تو من و تو دور از هم!!!!!

 

مانده در فاصله ی عشق و غرور         

                                      

آه افسوس که دگر نيست اميد

 

نيست امّيد بدان ساحل دور    

          

حال ای دلبر ناز باز من روی نياز به تو ميگردانم

 

باز در اوج عطش تو بده بارانم 

                           

 اي که در نام گلت شبنم مهر و سعادت جاری است

                      

                     من تو را می خواهم 

                                      

                                            من تو را می خوانم

 


 ببار بارون...

 

خيلي وقته ديگه بارون نزده

 

رنگ عشق به اين خيابون نزده

 

خيلي وقته ابري پرپر نشده

 

دل آسمون سبکتر نشده

 

مه سرد رو تن پنجره ها

 

مثل بغض توي سينه ي منه

 

ابر چشمام پراشکه اي خدا

 

 

                     وقتشه دوباره بارون بزنه                         

 

خيلي وقته که دلم براي تو تنگ شده

 

قلبم از دوري تو بد جوري دلتنگ شده

 

بعد تو هيچ چيزي دوست داشتني نيست

 

کوه غصه از دلم رفتني نيست

 

حرف عشق تو رو من با کي بگم

 

همه حرفا که آخه گفتني نيست
 

 

 

حس تو ,نبض تو, دست تو       خاطره شد

 

عشق تو ياد تو اسم تو          خاطره شد

 

مثل يه قصه زيبا مثل يه خواب کوتاه

 

من اسمتو گذاشتم       قشنگترين اشتباه

 

بي تو هر لحظه ي من شکسته بي صدا بود

 

اين خنده ها دروغه بي تو شادي کجا بود؟

 

حس نوازش تو هنوز رو پوست منه

 

گرمي خوب دستات منو آتيش ميزنه

 

روزاي شادي و عشق حيف که چه زود ميگذره

 

از قصه ي من تو چي مونده جز خاطره

 

يه قاب عکس خالي زير غبار هميشه

 

يه پنجره که هرگز به جايي باز نميشه

 

رفتي تو از زندگيم انگار که يک خواب بودي

 

تو لحظه هاي عمرم افسوس که کمياب بودي

 

مي دونستم از اول اين رسم زندگي نيست

 

خوشبختي ها زود گذر هرگز هميشگي نيست

 

به دنبال يه رويا که دست نيافتني بود

 

مي دونستم از اول قلبم شکستني بود

 

حس تو ,نبض تو, دست تو       خاطره شد

 

عشق تو ياد تو اسم تو          خاطره شد

 

مثل يه قصه زيبا مثل يه خواب کوتاه

 

من اسمتو گذاشتم       قشنگترين اشتباه

 

 تو که بارون رو ندیدی...

تو كه بارونو نو نديدي

 

گل ابرا رو نچيدي

 

گله از خيسي جاده هاي غربت ميکني

 

تو که خوابي تو که بيدار

 

تو که مستي تو که هشيار

 

لحظه هاي شبو با ستاره قسمت ميکني

 

منو بشناس که هميشه

 

نقش غصم روي شيشه

 

من خشکيده درخت توي بطن باغ و بيشه

 

جاده هاي بي سوار و سال گنگ بي بهارو

 

تو نديدي به پشيزي نگرفتي دل ما رو

 

لحظه هاي تلخ غربت  هفته هاي بي مروت

 

تو نبودي که ببيني  شب تار انتظارو

 

همه قصه هام تو هستي

 

لحظه لحظه هام تو هستي

 

تو خيالم توي خوابم

 

پا به پام بازم تو هستي

  


ادامه مطلب
+ ا نوشته شده در ساعت 8:2 توسط : سمیه